Post Tagged ‘waarheid’

Zakdoekje leggen,
Niemand zeggen,
Ik heb de hele nacht gewaakt.
Twee paar schoenen heb ik afgemaakt:
Een van stof en een van leer,
Hier leg ik mijn zakdoekje neer.

 

Ook wordt er wel eens gezongen:

Zakdoekje leggen,
Niemand zeggen,
Kukeleku zo kraait de haan.
Ik heb maar twee paar schoenen aan:
Een van stof en een van leer,
Hier leg ik mijn zakdoekje neer.

 

Een derde mogelijkheid is:

Zakdoekje leggen
Niemand zeggen,
Kukeleku zo kraait de haan.
Twee paar schoenen heb ik aangedaan
Een van stof en een van leer,
Hier leg ik mijn zakdoekje neer.

 

Als het kind met de zakdoek de zakdoek achter iemand heeft gelegd wordt het volgende gezongen:

Kijk voor je…
Kijk achter je…
(Wie hem vindt(andere versie: heeft), die mag me pakken)

Of: Alle ogen zijn gesloten, en wie er omkijkt die krijgt hem niet, die krijgt hem niet, kijk om!

Advertenties

De berg van waarheid

Geplaatst: 27/02/2012 in Ecip
Tags:, , , , , , , , ,

Er stond een prachtige berg op aarde met een bord: ‘Zoek en vind de waarheid’.
Mensen die het lazen liepen en klommen vol goede moed naar boven.
Een ieder dacht dat alleen zijn of haar pad de ware en enige weg naar boven was.
Ze hadden vaak geen idee want de paden kruisten elkaar niet. Sommige klommen in groepen anderen liepen alleen.

Maar de berg was hoog en machtig en velen besloten terug te gaan of hun tenten halverwege op te slaan.
Slechts een enkeling klom hoger en hoger en zag verwonderend, dat bovenop de berg vele wegen naar de zelfde top leidde.

Een Oosterse, wijze leermeester ging eens met zeven leerlingen een ochtendwandeling maken, terwijl de dauw nog over het land lag. Na enige tijd brak de zon door en de dauwdruppels schitterden dat het een lieve lust was!

Bij een grote dauwdruppel liet de oude meester halt houden. Hij schaarde zijn leerlingen zodanig rondom de druppel dat de zon erop bleef schijnen en vroeg hen welke kleur de druppel had.

“Rood,” zei de eerste.
“Oranje,” zei de tweede.
“Geel,” zei de derde.
“Groen,” zei de vierde.
“Blauw,” zei de vijfde.
“Paars,” zei de zesde.
“Violet,” zei de zevende…..

Ze stonden verbaasd over de verschillen en omdat ze allemaal zeker waren van de kleur die de druppel had, ontstond er bijna ruzie. Toen liet de oude meester hen enige keren van plaats wisselen. En heel langzaam drong het tot hen door dat, ondanks de verschillen in hun waarneming, ze toch allemaal de waarheid hadden gesproken.

Nadat er zo enige tijd verstreken was, liet de oude meester hen weer hun oorspronkelijke plek innemen. Maar omdat intussen de zon gedraaid was, kaatsten er weer heel andere kleuren terug vanaf de grote dauwdruppel. En de meester sprak:

“Hoe u de waarheid ziet, hangt af van de plaats en de tijd die u in het leven inneemt, zoals u daarnet een deel van het licht hebt gezien en dat voor de waarheid aanzag…

Laat uw medemensen in volle vrijheid hun eigen weg bewandelen, hun eigen plaats innemen en hun eigen deel van het licht waarnemen. U heeft allemaal waarheden nodig, want alle tezamen vormen zij het werkelijke spectrum als geheel; de volle waarheid…

Tot u zelf een van de groten bent geworden en de zeven kleuren als één kunt waarnemen, zal ieder afhankelijk van zijn situatie een ander standpunt innemen en de waarheid op een andere manier zien…

Wees daarom niet alleen tolerant, want dat is slechts het duiden van andermans mening, maar wees zelfs blij dat er andere meningen zijn. Zolang u zelf nog niet het volle licht kunt zien, heeft u uw medemens als medeleerling nodig om de volle waarheid te leren kennen.”

Op zoek naar waarheid.

Geplaatst: 02/02/2012 in Ecip
Tags:, , , ,

Een leerling vroeg eens aan zijn meester, meester hoe hoog moet ik klimmen om de waarheid te vinden?
Zijn meester keek hem aan, en na een lange stilte zei hij, de waarheid is dichtbij je op de grond, maar je wilt je niet bukken om haar op te rapen.