Post Tagged ‘de’

Afghanistan is volkomen platgebombardeerd door de VS. Osama Bin Laden heeft het niet overleefd. Al snel klopt hij aan op de poorten van de hel. De duivel bekijkt hem eens en zegt: “Eigenlijk zit ik helemaal vol, er is geen plek meer, maar ik kan je echt niet laten gaan. In jouw plaats zal ik een ander vrij moeten laten. Je mag zelf kiezen wiens plaats je inneemt en je kan kiezen uit drie deuren.” De duivel opent de eerste deur. In de ruimte achter de deur is Adolf Hitler bezig rotsen stuk te hakken. Hij moet een grafsteen hakken voor elk Joods persoon die hij de dood ingejaagd heeft.”Als je zijn plaats in wilt nemen,” spreekt de duivel, “zul je dag in dag uit rotsen moeten hakken.” “Lijkt me geen goed plan, want ik heb een zwakke schouder,” antwoordt Bin. De duivel opent de deur naar een tweede ruimte waar de Atollah Khomeini bezig is met schrijven. Voor elke dode die hij op zijn geweten heeft, moet hij van de duivel voor straf de bijbel éénmaal met de hand overschrijven. “Als je zijn plaats in wilt nemen” spreekt de duivel, “zul je dag in dag uit moeten schrijven.” “Niets voor mij, want ik kan niet schrijven,” antwoordt Bin. De duivel opent de derde deur. Achter de deur is een kamer waar Bill Clinton op zijn rug ligt. Naakt en vastgebonden. Zijn benen ver uit elkaar gespreid.Tussen zijn benen zit Monica Lewinsky en ze is bezig met haar favoriete mondelinge specialisatie. “Ja, dit lijkt me wel een dragelijke straf,” roept Bin Laden enthousiast. “Oké,” spreekt de duivel lachend, “zo zal het zijn… Monica, je kunt gaan.”

Enkele jaren geleden strafte een moeder haar driejarig zoontje,

omdat hij overbodig gebruik had gemaakt van mooi verguld cadeau-papier. Geld was er niet in overvloed en zij kon niet verdragen dat hij dit dure papier gebruikte om een cadeautje in te pakken en onder de kerstboom te leggen.

De volgende morgen bracht het kindje het verguld cadeautje naar zijn moeder en zei: “Hier, mama, voor jou !” Met stomheid
verslagen en aangegrepen door het voorval, beklaagde de moeder zich haar sterke reactie van de dag daarvoor. Het zoontje
aanvaardde haar excuses maar al te graag.

Zij opende de doos, maar ontdekte dat er in de doos helemaal niets zat. Zij schreeuwde naar hem: “Weet je dan niet dat het heel dom is om iemand een lege doos te geven, er moet altijd iets in zitten!”

Het jongetje kreeg tranen in de ogen en zei: “Maar mama, de doos is niet leeg, ik heb het gevuld met kusjes, allemaal voor
jou!”.

De moeder was volledig van de kaart, omarmde haar zoon en hoopte dat hij haar ooit haar boze reactie zou kunnen vergeven.

Enige tijd later wordt het jongetje door een ziekte getroffen en sterft.

De moeder heeft de doos nog steeds bij zich, dicht bij haar bed. Elke keer dat het verdriet de overhand neemt, neemt zij de
doos vast en neemt een verbeelde kus uit de doos en herinnert zich de grote liefde die haar zoon in het cadeau had gestoken.

Tot slot herinnert ons dit verhaal aan het feit dat iedereen als mens een vergulde doos zou moeten bezitten, vol met onvoorwaardelijke liefde en kusjes voor onze dierbaren.

Bestaat er eigenlijk wel een beter cadeau?

De PENIS

Geplaatst: 25/02/2012 in Ecip
Tags:, , , , , , , , ,

Verzoek van de PENIS : Ik, de penis, verzoek bij deze om een salarisverhoging en wel om de volgende redenen:

* Ik verricht lichamelijke arbeid;
* Ik werk in grote dieptes;
* Bij alles wat ik doe ga ik als eerste met mijn hoofd naar binnen;
* Ik heb in de weekenden en met feestdagen geen vrij;
* Ik werk in een vochtige omgeving;
* Ik krijg overwerk niet betaald;
* Ik werk op een donkere werkplek waar weinig tot geen ventilatie is;
* Ik werk bij hoge temperaturen;
* Mijn werk stelt me bloot aan besmettelijke ziektes.

Beste Penis,
Nadat we uw verzoek doorgenomen hebben en de door u aangevoerde argumenten in overweging hebben genomen, heeft het managementteam besloten uw verzoek te weigeren, en wel om de volgende redenen:

* U werkt geen 8 uren achter elkaar;
* Na korte periodes van arbeid valt u tijdens werktijd in slaap;
* U volgt niet altijd de orders van het managementteam op;
* U blijft nietaltijd op uw toegewezen plek, maar bezoekt ook vaak andere plaatsen;
* U neemt geen initiatief; er moet druk op u uitgeoefend worden en u moet gestimuleerd worden om aan het
werk te gaan;
* Aan het eind van uw dienst laat u uw werkplek altijd erg rommelig achter;
* U houdt zich niet altijd aan de veiligheidsmaatregelen, zoals bijvoorbeeld het dragen van beschermende
kleding;
* Ruim voor uw 65e gaat u al met pensioen;
* U bent vrijwel nooit in staat om dubbele diensten te draaien;
* U verlaat soms uw toegewezen plek, voordat u uw werk voor die dag af heeft;
* En als laatste reden willen we u erop wijzen, dat u bij het binnengaan en bij het vertrek van uw werkplaats
constant wordt gezien met het dragen van twee verdacht uitziende zakken.

Met vriendelijke groet,

Het managementteam

De criticus

Geplaatst: 11/02/2012 in Ecip
Tags:, , , , , , , ,

Er was eens een restaurant met de naam “Zevenster”. Ondanks alle moeite kreeg de waard weinig gasten: hij maakte het restaurant gezellig, zorgde voor een vriendelijke, prettige bediening en hield de prijzen binnen redelijke grenzen. Maar er kwamen haast geen gasten. Vertwijfeld vroeg hij een wijze om raad. Toen de wijze man het verdrietige verhaal van hem hoorde, zei hij: “Het is heel eenvoudig. Je moet de naam van je restaurant veranderen.”
“Onmogelijk”, zei de waard. “Al generaties lang heet het ‘Zevenster’ en onder die naam is het overal bekend.”
“Nee”, zei de wijze, “noem het vanaf nu ‘De vijf klokken’, en hang boven de ingang zes klokken op.”
“Zes klokken?” Dat is toch absurd. Wat moet dat betekenen?”
“Probeer het maar en bekijk het zelf”, zei de wijze glimlachend en vertrok. De waard waagde een poging en het volgende gebeurde: iedere reiziger die voorbij kwam ging naar binnen om de fout onder de aandacht te brengen, in de veronderstelling dat er nog niemand was die het bemerkte. En, eenmaal binnengekomen in het restaurant, kwamen ze onder de indruk van de vriendelijke ontvangst en bleven er om iets te nuttigen. Dat was de kans waar de waard zo lang op had gewacht. Er is niets wat het eigen ik meer behaagt, dan fouten van anderen te kunnen corrigeren.

Het verhaal van de echo

Geplaatst: 20/01/2012 in Ecip
Tags:, , , , , ,

Een man en zijn zoon lopen in het bos, plotseling struikelt de jongen en omdat hij een scherpe pijn voelt roept hij: “Ahhhh”. Verrast hoort hij een stem vanuit de bergen die “Ahhhh” roept. Vol nieuwsgierigheid roept hij: “Wie ben jij?”, maar het enige antwoord dat hij terugkrijgt is: “Wie ben jij?”. Hij wordt kwaad en hij roept: “Je bent een lafaard!”, waarop de stem antwoordt: “Je bent een lafaard!”. Daarop kijkt de jongen naar zijn vader en vraagt: “Papa, wat gebeurt hier?”.

De man antwoordt: “Zoon, let op!” en hij roept vervolgens:”Ik bewonder jou!”. De stem antwoordt: “Ik bewonder jou!”. De vader roept: “Jij bent prachtig!” en de stem antwoordt: “Jij bent prachtig!”. De jongen is verbaasd, maar begrijpt nog steeds niet wat er aan de hand is.

Daarop legt de vader uit: “De mensen noemen dit ECHO, maar in feite is dit het LEVEN!
Het leven geeft je altijd terug wat jij erin binnen brengt. Het leven is een spiegel van jouw handelingen. Als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde! Wil je meer vriendelijkheid, geef dan meer vriendelijkheid! Als je begrip en respect wenst, geef dan begrip en respect. Wil je dat mensen geduldig en respectvol met je omgaan, geef hen dan geduld en respect! Deze natuurwet gaat op voor elk aspect van ons leven.”.

Het leven geeft je altijd terug wat jij erin brengt, het is geen toeval, maar een spiegel van jouw eigen handelingen.